Toksoplazmoza jest chorobą pasożytniczą, pojawiającą się na całym świecie u prawie wszystkich zwierząt stałocieplnych, także u człowieka. Wywołuje ją jednokomórkowy pasożytniczy pierwotniak, zwany Toxoplasma gondii. Człowiek zwykle nabawia się tej choroby, jedząc niedogotowane mięso zarażonych zwierząt. Koty są często niesłusznie uważane za główne źródło zakażenia. Ludzie mogą zarazić się toksoplazmozą od kotów wyłącznie przez bezpośredni kontakt z ich odchodami, zawierającymi jaja T gondii. Kot często zjada zarażone mięso myszy lub szczura, zawierające cysty T gondii. Dochodzi wtedy do rozmnażania płciowego pasożyta w jelicie cienkim kota i po tygodniu do 4 tygodni do wydalenia jaj. Kiedy człowiek lub zwierzę spożyje T gondii lub jego jaja, pierwotniak umiejscawia się w różnych tkankach organizmu, zwykle w mięśniach, ale także w mózgu, oku, sercu i płucach, gdzie tworzą się cysty. Organizm zaczyna wytwarzać przeciwciała, by zwalczyć pasożyta, który pozostaje żywy wewnątrz cyst całe życie gospodarza. Objawy, które zwykle występują po kilku tygodniach, to złe samopoczucie, bóle mięśni, ból gardła, czasami gorączka i powiększenie węzłów chłonnych. Rzadko cysty lokalizują się w oczach, powodując stan zapalny i niekiedy zaburzenia widzenia. Toksoplazmoza nie jest ciężką chorobą; są jednak dwa wyjątki: Piorunująca, rozsiana toksoplazmoza, która może spowodować zapalenie mózgu, wątroby, płuc oraz serca. Ta postać toksoplazmozy pojawia się u chorych na AIDS i innych osób z osłabionym układem odpornościowym. Wrodzona toksoplazmoza, kiedy na skutek zarażenia kobiety w ciąży dochodzi do zakażenia płodu. U dziecka z wrodzoną toksoplazmozą, oprócz upośledzenia umysłowego, mogą występować głuchota, ślepota, a także napady padaczkowe.