Zarażenie pasożytującymi robakami jest powszechne na całym świecie, ale czynniki klimatyczne i inne okoliczności powodują przewagę określonych pasożytów na pewnych obszarach. Większość robaków pasożytujących na ludziach umiejscawia się w przewodzie pokarmowym, a ich rozprzestrzenianiu sprzyjają złe warunki sanitarne oraz zanieczyszczenie żywności i wody ich jajami. Owsiki, o wyglądzie cieniutkich prostych szpileczek, dojrzewają w ludzkim przewodzie pokarmowym. Podczas snu samice owsików wychodzą przez odbyt, żeby złożyć w jego okolicy tysiące jaj; powoduje to podrażnienie skóry w tym miejscu i jej nasilone swędzenie. W czasie drapania część jaj przenosi się na palce i paznokcie; stąd dostają się do ust i są połykane - w ten sposób cykl infestacji (zakażenia) zaczyna się od nowa. Jaja znajdują się również na sedesie, pościeli, ubraniu i innych przedmiotach; niektóre przenoszą się z prądem powietrza i mogą być wdychane lub połykane. Tęgoryjec dwunastnicy występuje u około 25% ludności świata. Z jaj, wydalanych ze stolcem po upływie 1-2 dni, wylęgają się w glebie larwy. Dostają się one do organizmu człowieka przez skórę, zwykle podeszew stóp dzieci i osób chodzących boso. Następnie przenikają do płuc i są odkrztuszane, a potem połykane. Później umiejscawiają się w jelicie cienkim. Przyczepiają się do jego ściany i żywią krwią gospodarza. Nieleczone znaczne zakażenie tęgoryjcem może stać się przyczyną niedokrwistości i bólów brzucha. Obleńce mają podobny jak tęgoryjce cykl życia. Jeśli ulokują się w płucach, powodują kaszel, skrócenie oddechu, a nawet zapalenie płuc. Jeżeli dostaną się do jelita cienkiego, wywołują bóle brzucha, biegunkę i inne dolegliwości przewodu pokarmowego. Glista ludzka wnika do organizmu w postaci jaj z zanieczyszczoną wodą, pożywieniem lub za pośrednictwem brudnych rąk. Dorosłe postaci przypominają dżdżownice i można je czasem znaleźć w kale albo wymiocinach.