(Poopryszczkowa neuralgia) Półpasiec jest zawsze objawem nawrotu zakażenia osoby dorosłej wirusem ospy wietrznej. Zakażenie to różni się od pierwotnej choroby tym, że powoduje stan zapalny obwodowego nerwu czuciowego, który zaczyna się w rdzeniu kręgowym. Wirus ospy wietrznej i półpaśca jest spokrewniony z wirusem opryszczki zwykłej, wywołującym opryszczkę w czasie przeziębienia, oraz z wirusem opryszczki narządów płciowych. Podobnie jak w przypadkach zakażeń opryszczkowych, wirus wywołujący ospę wietrzną pozostaje w organizmie po przebyciu choroby, umiejscawiając się w określonych komórkach nerwowych. Dlatego półpasiec charakteryzuje się nerwobólem i wykwitami skórnymi w postaci bolesnych pęcherzyków, pojawiających się wzdłuż przebiegu nerwu. Początkowe objawy półpaśca to złe samo-poczucie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, gorączka oraz ból okolicy ciała unerwianej przez zakażony nerw. Bardzo często ból odczuwa się w górnej części tułowia. W ciągu kilku dni skóra w bolesnym miejscu staje się zaczerwieniona, nieznacznie obrzęknięta, pojawiają się zaczerwienione wykwity, które przekształcają się w małe pęcherzyki. W ciągu tygodnia pęcherzyki przysychają, tworząc strupki. Zmiany skórne rzadko pozostawiają blizny. Większość osób zdrowieje w ciągu 2 tygodni. Czasami następstwem półpaśca bywa przewlekły, trudny do opanowania ból wzdłuż nerwu, co określa się mianem poopryszczkowej neuralgii. Innym powikłaniem jest półpasiec oczny, czyli półpaścowe zapalenie rogówki, które może się pojawić, gdy zmiany występują na twarzy. Pęcherzyki pokrywają wtedy czoło i powieki; w ciężkich przypadkach mogą powodować stany zapalne i owrzodzenia rogówki. Owrzodzenia takie czasami prowadzą do powstania blizn i nieodwracalnego uszkodzenia wzroku, a bywa nawet, że występuje zagrożenie całkowitą ślepotą.